انتصاب دو استاندار سنی‌مذهب و یک معاون رئیس‌جمهور در دولت چهاردهم گام مثبتی است و باید آن را به فال نیک گرفت اما مهمتر از آن باید به آسیب‌شناسی جدی این رویکرد پرداخت که چرا به بهانه مذهب و دین و اعتقادات شخصی گروهی از ایرانیان در دوره‌ای طولانی از مشارکت در ساختار قدرت محروم و اصرار به چنین سیاستی حاوی چه آسیب‌ها و هزینه‌هایی برای کشور و تعمیق شکاف‌ها در کشور بوده است.