روابط واشنگتن و تهران بار دیگر میان دیپلماسی و تهدید نظامی معلق مانده است. ترامپ فشار را ابزار اقناع می‌بیند، درحالی‌که نتانیاهو هر توافق محدود به پرونده هسته‌ای را ناکافی می‌داند و خواهان امتیازگیری حداکثری است. این شکاف، مذاکرات را زیر سایه بازدارندگی نظامی قرار داده و خطر تشدید تنش را افزایش داده است. مقایسه ایران با عراق یا ونزوئلا ساده‌انگارانه توصیف می‌شود؛ زیرا فشار اقتصادی لزوماً به فروپاشی نمی‌انجامد.