غذا در سینما فقط چیزی برای خوردن نیست؛ سفره، آشپزخانه و میز رستوران گاهی از هر دیالوگی بیشتر درباره طبقه، خانواده، قدرت، مهاجرت، هویت و تغییرات اجتماعی حرف می‌زنند.

توقیف «شفرونی» پس از پخش تنها سه قسمت، بار دیگر مناقشه قدیمی میان ساترا به‌عنوان بازوی اجرایی صداوسیما و پلتفرم‌های شبکه نمایش خانگی را به صدر اخبار آورد؛ مناقشه‌ای که پیش‌تر نشان داده است می‌تواند از توقف پخش سریال‌ها و برنامه‌های سرگرمی فراتر رود و با فیلترینگ پلتفرم‌، تهدید سرمایه‌گذاری در صنعت تصویری کشور را در پی آورد.

هشتادوسومین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز در حالی به نیمه نخست خود رسیده است که چهره کلی این دوره بیش از هر چیز تحت تأثیر یک ویژگی قرار گرفته: بازگشت پررنگ سیاست و مسائل اجتماعی به متن سینما. جشنواره‌ای که همواره یکی از مهم‌ترین ویترین‌های سینمای جهان و محل حضور ستاره‌های هالیوود بوده، امسال بیش از آنکه صرفاً به نمایش فیلم‌های پرستاره و آثار تجاری متکی باشد، به صحنه‌ای برای بحث درباره جنگ، مهاجرت، قدرت، رسانه، خانواده، اخلاق و بحران‌های جهان معاصر تبدیل شده است.

قسمت «شکار اجدادی» از مجموعه «سرو، سپید، سرخ»، یکی از آثار متفاوتی است که در اتمسفر ملتهب جنگ رمضان تولید و پخش شد. محمود کریمی، نویسنده و کارگردان این اثر، با نگاهی به یک واقعه واقعی در خرم‌آباد، روایتی انسانی و شیرین را به تصویر کشیده است. او که طرح این فیلمنامه را با مشارکت همسرش، فائزه یارمحمدی، به نگارش درآورده، معتقد است سینمای جنگ باید از کلیشه‌ها فاصله گرفته و به زبان مردم نزدیک شود.