برای شگفت‌زده شدن از تخت جمشید لازم نیست سراغ پادشاهان و جنگ‌های هخامنشی برویم. کافی است به خود ساختمان نگاه کنیم؛ به سکویی عظیم که بخشی از کوه و بخشی ساخته دست انسان است، سنگ‌هایی که بدون ملات کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند، شبکه‌ای پنهان برای هدایت آب باران و تالارهایی که سقفشان بر ستون‌هایی نزدیک به ۲۰ متر ارتفاع قرار می‌گرفت. حدود ۲۵۰۰ سال گذشته، اما مهندسی تخت جمشید هنوز سؤال‌برانگیز است: سازندگان آن با فناوری زمان خود چگونه چنین مجموعه‌ای ساختند؟

در روزهای گذشته، بخش‌هایی از دیوار دروازه ملل، یکی از ورودی‌های شاخص تخت جمشید، توسط فرد یا افرادی نامشخص با خطوطی حک شده بود که شامل نام و تاریخ بود؛ «۱۴۰۴/۱۱/۱۹ Poya Nadia». این اقدام که از منظر عامه به‌عنوان یادگاری‌نویسی و تخریب آثار تاریخی تلقی می‌شود، موجی از انتقاد را در فضای مجازی و میان فعالان فرهنگی به دنبال داشت.