غذا در سینما فقط چیزی برای خوردن نیست؛ سفره، آشپزخانه و میز رستوران گاهی از هر دیالوگی بیشتر درباره طبقه، خانواده، قدرت، مهاجرت، هویت و تغییرات اجتماعی حرف می‌زنند.

هشتادوسومین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز در حالی به نیمه نخست خود رسیده است که چهره کلی این دوره بیش از هر چیز تحت تأثیر یک ویژگی قرار گرفته: بازگشت پررنگ سیاست و مسائل اجتماعی به متن سینما. جشنواره‌ای که همواره یکی از مهم‌ترین ویترین‌های سینمای جهان و محل حضور ستاره‌های هالیوود بوده، امسال بیش از آنکه صرفاً به نمایش فیلم‌های پرستاره و آثار تجاری متکی باشد، به صحنه‌ای برای بحث درباره جنگ، مهاجرت، قدرت، رسانه، خانواده، اخلاق و بحران‌های جهان معاصر تبدیل شده است.