مذاکرات ایران و آمریکا در یک دهه گذشته یکی از پیچیده‌ترین نمونه‌های چانه‌زنی تحت فشار در روابط بین‌الملل معاصر بوده است. خواسته‌های ایران از تثبیت حق غنی‌سازی در چارچوب برجام آغاز شد و در طول زمان تحت تأثیر تحریم‌های شدید، فشار اقتصادی و در نهایت درگیری نظامی، دست خوش بازآرایی گردید. پرسش اصلی آن است که چگونه ابزارهای قدرت آمریکا توانستند فضای تحقق مطالبات حداکثری ایران را متحول کنند و اولویت‌های مذاکراتی تهران را تحت تأثیر قرار دهند؟