سیاستگذاران، حمایت از تولید داخلی و افزایش اشتغال و نیز، کنترل بازار ارز به وسیله جلوگیری از واردات کالاهای مصرفی غیرضروری را به عنوان دو هدف اصلی سیاست ممنوعیت واردات در ایران ذکر می‌کنند. از این منظر، هدف‌گذاری‌های سیاست ممنوعیت واردات در ایران با اهداف راهبرد جایگزینی واردات که در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ طرفداران بسیاری در کشورهای در حال توسعه به‌ویژه کشورهای آمریکای لاتین داشت، مشابه است.