«لانچ تایم» در سلمانشهر

یکی از مشهور‌ترین تصاویر تاریخ عکاسی، ناهار خوردن کارگران روی تیرآهنی در زمان ساخت ساختمان «راکفلر» است. در عکس کارگران آزاد و رهایی را می‌بینید که فارغ از همه تعلقات عالم، بدون ترس، در نهایت بی‌خیالی در ارتفاع ۲۵۶ متری نشسته‌اند و ناهار می‌خورند و سیگار دود می‌کنند و …

درباره این عکس حرف و حدیث بسیار است. تا سال‌ها عکاس این تصویررا «لوییس هاین» می‌شناختند و بعدا عکس‌ را به «چارلز کلاید ایبِتز» نسبت دادند نکته اما اینکه هنوز که هنوز است نام عکاس دقیق و درست مشخص نیست.

اما چرا این‌ها را می‌نویسم. خبرگزاری ایرنا مجموعه عکسی از کارگران باغ‌های کیوی سلمانشهر منتشر کرده است. در میان تصاویر گزارش یک عکس هست که تعدادی قابلمه روی زمینی که در دلش آتش است گذاشته شده تا داغ شوند تا به وقت ناهار به جان کارگران خسته بنشیند.

در مورد عکس اول که اسمش «لانچ تایم» است. یک چیز مشخص است. اینکه آمریکای آنروز در دوران، رکود بزرگ بود. شرکت سازنده Rockefeller Center  جهت تبلیغ و امید به سرمایه‌گذاران تصمیم گرفت در یک پروژه تبلیغاتی چنین عکس‌هایی ثبت کند بلکه به خریدارانش نوید برگشت به دوران رونق اقتصادی را بدهد.

در مورد عکس دوم اما قضیه فرق می‌کند. با وجود اینکه ایران امروز به قاعده آنچه خوبان همه دارند هم تورم و هم رکود و هم ناترازی و … را یکجا دارد اما لانچ تایم نیویورک کجا و لانچ تایم سلمانشهر کجا؟

عکس باغ کیوی سلمانشهر تبلیغاتی نیست، در اصل هم جهت امید دادن برداشته نشده است، اما این عکس یک چیزی درونش دارد که حال آدم با دیدنش خوش می‌شود.

واقعیت این است که در عکس ما با یک زمین سوخته و تعدادی قابلمه روبرو هستیم. اما انگار در دل این زمین سوخته و قابلمه‌های رویی پرتو نوری دلبری می‌کند. در عکس ما با برشی از زندگی کارگرانی روبرو می‌شویم که با قناعت و چشم و دل‌ سیری، عرق جبین می‌ریزند و به وقت «لانچ تایم» گل می‌گویند و گل می‌شنوند.

راستش را بخواهید باید بگویم هر چه بالا و پایین می‌کنم «لانچ تایم» در سلمانشهر برایم جذاب‌تر است. حالا می‌خواهد جایی در تاریخ عکاسی داشته، یا نداشته باشد.

به گزارش علی نعناکار