چریکه تارا یا رزمایش برف‌روبی

اول گمان کردم بهرام بیضایی به ایران برگشته و با شهرداری قرارداد همکاری امضا کرده که «چریکه تارا» را به شکل پرفورمنس در شهر تهران به نمایش درآورد. اما از این خبرها نبود. عکس‌های «رزمایش زمستانه مشترک شهرداری تهران و پلیس راهور» در یک صبح خوش‌آب و هوای پاییزی بود.

از روی عکس‌ها مشخص بود که تعداد زیادی پاکبان‌ را سر صبحی به خط کرده‌ و چوب‌دستی‌ به دست‌شان داده‌اند. به غیر از چوب‌دست به عده‌ای هم بیل، پارو، اره‌برقی و جارو و… داده‌اند. پاکبان‌ها را با چهار رنگ قرمز، سبز، نارنجی و کله‌غازی دسته‌بندی کرده و از جلو نظام داده که تعدادی از مدیران شهرداری از دسته‌ها سان نظامی ببینند.

عکس‌ها را دیدم و متوجه شدم پاکبان‌ها خسته‌تر از آن بودند که توان داشته باشند مدت زیادی در صف بایستند و نظام‌شان را حفظ کنند. با یکی دو نفر از عکاس‌هایی که سر برنامه حضور داشتند تماس گرفتم. متوجه شدم شرکت پسماند که ظاهراً متولی اجرای این برنامه بوده ـ حالا اینکه چرا شرکت پسماند باید رزمایش زمستانه را برگزار کندـ

از ساعت چهار صبح تعدادی از پاکبانان شریف و بی‌زبان را جهت انجام مانور به پارک ولایت می‌آورد و بعد از سه ساعت ایستادن بیهوده ساعت ۷ صبح رزمایش را برگزار می‌کند. از روی عکس‌ها می‌شود فهمید که احتمالاً خیلی از این پاکبان‌ها شب را درست نخوابیده‌اند و خستگی ساعت‌ها جارو کشیدن خیابان‌های شهر هنوز بر تن‌شان مانده است. عده‌ای از آن‌ها روی زمین، زمین سرد و سفت خوابیده‌اند.

صبحانه‌ای که یک شیر و کیک است را باز روی همان زمین سرد و سفت برایشان سرو کرده‌اند، سرو که چه عرض کنم… عکس‌ها را می‌بینم و دلم برای این مردان شریف و خسته کباب می‌شود. اگر قرار است شهرداری تهران رزمایش یا مانور برگزار کند باید عده‌ای را برای این‌کار استخدام و تربیت می‌کرد.

باید شرایط انسانی و حق و حقوق‌شان را رعایت می‌کرد. اصلاً اگر قرار به رزمایش و به خط کردن باشد، باید آن عده از مدیرانی که هر سال با این همه پیشرفت تکنولوژی و هواشناسی و ماهواره و… باز غافلگیر می‌شوند را به خط می‌کردند وگرنه تکلیف این پاکبان‌های همیشه در صحنه که روشن است.