استخراج ۵۰ درصد طلاهای ناگویا از روی تشک؛ پهلو گرفتن کِشتی کُشتی در بندر طلا!نماینده مجلس: ۹۰ درصد افرادی که دنبال استیضاح عراقچی هستند، از شخص او خوششان نمیآیددو راهی توافق با تهران یا تشدید تنش برای بقاچرا مهرگان زنده ماند؟ / راز جشنی که در گذر قرنها پوست انداختسهقلوهای صومعهسرایی با رتبههای ۱۹، ۱۳۲ و ۱۳۳/ مادر خانواده: ۱۷ سال بچهدار نمیشدیم/ انتخاب اولمان دندانپزشکی دانشگاه گیلان استدستیابی طارق عبیات به مدال طلای دوی ۴۰۰ متر با مانعسقوط یک پلهای تیم ملی فوتبال با ژنرال در رتبه بندی فیفا/ صدای پای کانگوروها میآیدتراکتور – استقلال؛ تقابل نکونام و بختیاری زاده برای صدر جدول
طبایی از جوانی دستی بر قلم داشت و اولین شعرش را در سال ۱۳۳۷ در مجله «سپید و سیاه» منتشر کرد. بعدتر نیز آثارش در مجلاتی چون سخن، نگین، فردوسی، رودکی، تهران مصور، امید ایران، روشنفکر، زن روز، اطلاعات بانوان، کیهان، پیغام امروز و… به چاپ رسید.
طبایی در دهه ۱۳۵۰، در دانشکده هنرهای دراماتیک نمایشنامه‌نویسی خواند و از همان سال‌ها به ترانه‌سرایی نیز روی آورد. از مشهور‌ترین این ترانه‌ها می‌توان به «طلسم آرزوها»، «کوچه میعاد»، «گل محبت»، «عشق تو نمی‌میرد»، «شهر فرنگه چشمات»، «مرد سرگردان»، «یاد آن شب‌ها»، «تنها با گل‌ها»، «دختر دریاها»، «آسمان آسمان»، «راز دل»، «نگاهم با نگاهت قصه‌ها داره» و… اشاره کرد.
مجموعه شعرهای «جوانه‌های پاییز» (۱۳۴۴)، «از نهایت شب» (۱۳۵۰)، «خورشیدهای آن سوی دیوار» (۱۳۶۰)، «شاید گناه از عینک من باشد» (۱۳۸۵)، «مادرم ایران» (۱۳۹۱) و «تندر اما ناگهانی‌تر» (۱۳۹۲) نیز ازجمله کتاب‌هایی بودند که طبایی منتشر کرد.
