هشتادوسومین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز در حالی به نیمه نخست خود رسیده است که چهره کلی این دوره بیش از هر چیز تحت تأثیر یک ویژگی قرار گرفته: بازگشت پررنگ سیاست و مسائل اجتماعی به متن سینما. جشنواره‌ای که همواره یکی از مهم‌ترین ویترین‌های سینمای جهان و محل حضور ستاره‌های هالیوود بوده، امسال بیش از آنکه صرفاً به نمایش فیلم‌های پرستاره و آثار تجاری متکی باشد، به صحنه‌ای برای بحث درباره جنگ، مهاجرت، قدرت، رسانه، خانواده، اخلاق و بحران‌های جهان معاصر تبدیل شده است.

پادشاه بریتانیا در دیدار با وزیر کشور پاکستان، نقش اسلام‌آباد در تلاش برای میانجی‌گری میان ایران و آمریکا را مهم توصیف کرد و خطاب به محسن نقوی گفت: «ناچاریم تا حد زیادی به شما تکیه کنیم.»

تحلیلگر روابط بین‌الملل گفت: نزدیکی ایران و روسیه در عین ایجاد فرصت برای همکاری نظامی، می‌تواند تهدیدهایی نیز داشته باشد.

اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، از ادامه فشارهای اقتصادی واشنگتن علیه ایران خبر داد و مدعی شد آمریکا در حال ردیابی دارایی‌ها و منابع مالی مرتبط با نیروهای نظامی در خارج از ایران است.

بر اساس گزارش‌های رسانه‌ای، دنیل دریسکول، وزیر نیروی زمینی ایالات متحده، پس از ماه‌ها تنش با پیت هگسث، وزیر دفاع، استعفای خود را ارائه کرده است. به نقل از وال‌استریت ژورنال، کاخ سفید در پاسخ به پرسشی درباره استعفای دریسکول، این خبر را تکذیب نکرد.

در تاریخ ۲۸ فوریه، ایالات متحده آمریکا عملیات موسوم به «خشم حماسی» را در چارچوب کارزاری نظامی مشترک با اسرائیل علیه ایران آغاز کرد. این عملیات گسترده که با هدف درهم‌شکستن توان راهبردی جمهوری اسلامی ایران طراحی شده بود، به شهادت آیت‌الله علی خامنه‌ای، جمعی از فرماندهان و مسئولان ارشد سیاسی و نظامی کشور و واردآمدن خسارت به بخشی از سامانه‌های پدافندی، موشکی و دریایی و نیز زیرساخت‌های نظامی ایران انجامید.

عباس عراقچی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «بر اساس اطلاعات و ارزیابی‌های اطلاعاتی ما، تلاش‌های گسترده‌ای برای دستکاری و جهت‌دهی به بازارهای انرژی در جریان است.

یکی از مشاوران سعید جلیلی، در واکنش به اظهارات دبیر شعام درباره شروط بازگشایی تنگه هرمز نوشت که «شروط شعام برای بازگشایی تنگه هرمز در کنار تغییر دبیر، حکایت از عبور ایران از تفاهم‌نامه اسلام‌آباد دارد». این ادعا چقدر واقعی است؟