مذاکرات سه‌جانبه دستمزد، از ماه های پیش وارد بن‌بست شده است؛ به طوری که کارگران بر لزوم افزایش حقوق بر اساس «هزینه واقعی سبد معیشت» اصرار دارند اما کارفرمایان و دولت، با نگرانی از پیامدهای تورمی، در مقابل این مطالبه مقاومت می‌کنند و تا زمانی که دولت به عنوان ضلع تعدیل‌کننده، شجاعت پذیرش یک رقم مشترک و به‌روز را برای سبد معیشت پیدا کند سایه ابهام بر سر سفره کارگران باقی می ماند.

مسئله اصلی این روزهای اقتصاد کشور حرکت به سمت ثبات قیمت ها است. ثبات قیمت ها می تواند با این روش رخ دهد که دولت ۲۰، ۳۰ قلم، کالای اساسی را به همه مردم ایران اعطا کند و نگوید این دهک می‌گیرد و آن دهک نمی گیرد و قیمت ها را تثبیت کند. در نتیجه مسابقه افزایش قیمت و دستمزد نیز تا حدودی کنترل می شود.

تصمیم اخیر دولت درباره اصلاح قیمت بنزین، برخلاف بسیاری از پیش‌بینی‌ها، هیچ موج اجتماعی خاصی ایجاد نکرد.

یک کارشناس بازار سرمایه می‌گوید: تجربه بازار سرمایه نشان داده که معمولا پس از دوره‌های رشد قابل‌توجه، احتمال ورود به فاز اصلاح وجود دارد؛ مگر آنکه مجموعه ریسک‌های سیستماتیک در اقتصاد به‌طور پایدار کاهش یافته باشد. بنابراین سقوط یا اصلاح الزاما نتیجه سیاست‌گذاری نیست، بلکه تابعی از هماهنگی ارزش‌گذاری‌ها با سودآوری واقعی شرکت‌ها و سطح ریسک‌های کلان است.

بازدید وزیر اقتصاد از یک گلخانه، به‌جای اینکه نشانه‌ای از موفقیت صادرات غیرنفتی باشد، یک تناقض جدی را رو کرد؛ جایی‌که برای صادرات ۵۰ میلیون دلار محصول، بیش از ۲۱۳ میلیون مترمکعب گاز مصرف می‌شود؛ حجمی که اگر صادر می‌شد، ۷۰ میلیون دلار درآمد داشت و عملاً اقتصاد را از ۲۰ میلیون دلار زیان نجات می‌داد.

سکه امامی در بازار امروز با افزایش یک میلیونی در کانال ۱۲۰ میلیون تومان قرار گرفت

قطع و بلاتکلیفی چندروزه بیمه تکمیلی میلیون‌ها بازنشسته تامین اجتماعی، همراه با هشدار یک‌روزه سازمان بازرسی، ابهام‌ها درباره روند قرارداد، سهم پرداخت‌ها و مسئولیت نهادهای درگیر را پررنگ‌تر کرده.

دریا بخش بزرگی از سرزمین ما را تشکیل می‌دهد که در این بحران کمبود آب و انرژی، می‌تواند در حکم کیمیا باشد.