سانسور اصلی‌ترین مسئله هنر در این سرزمین است، نه امروز که سابقه‌اش به تاریخ می‌رسد، همه می‌خواهند درباره اثر هنری و هنرمندان اظهارنظر و اعمال سلیقه کنند، دولت‌ها و نهاد قدرت همیشه با آزادی هنرمندان مسئله داشته و سعی در تحدید و تهدید آن دارد، ساخت دستگاه‌های موازی با نهادهای صنفی در دوره جدید برای حمایت از هنرمندان هم سو و طرد هنرمندان مستقل یکی از ابزارهای دولت‌ها برای حذف هنر مستقل است.

«نام نظام سیاسی این کشور "جمهوری اسلامی ایران" است، نه "جمهوری مداحان". چرا اجازه داده می‌شود تعداد معدودی از مداحان خاص در سیاست دخالت کنند و یک روز با پرخاش به شخصیت‌های داخلی و روز دیگر با تعرض به مسئولین کشور‌های دیگر بر کشور هزینه‌های گزاف تحمیل کنند؟»

روح‌الله مومن نسب، دبیر ستاد امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر استان تهران، با انتشار یادداشتی در فضای مجازی ضمن اشاره به پوشش متفاوت زنان در فصول گرم و سرد سال، به لزوم ابلاغ مصوبه حجاب پرداخته است.

دو روز قبل مقاله‌ای از محمدجواد ظریف در مجله اکونومیست منتشر شد که در آن به طرح «پیشنهاداتی برای تغییر نظم منطقه‌ای و همکاری میان کشورهای خاورمیانه» پرداخت.

کاظم دلخوش، عضو کمیسیون ویژه بررسی لایحه عفاف و حجاب منتقد این قانون فعلی است و حالا می گوید با اصل هشتادپونجی شدن این لایحه مخالف بوده و خواستار تضارب آرای نمایندگان در این زمینه بوده است.

یک وکیل دادگستری به خبرآنلاین گفت: «اساسا مسئله زنان هیچ وقت مسئله روز نبوده، هر آن چیزی که در مورد مسائل زنان مطالبه می‌شود در پاسخ گفته می‌شود که الآن در برهه حساس کنونی هستیم و وقت آن نیست. اول باید اقتصاد و سیاست را درست کنیم، اما جنبش زنان از مشروطه تاکنون از نظام‌های سیاسی مختلف حقوق خود را مطالبه کرده و در آینده هم مطالبه دارد.»