در تبصره‌‌‌های ۱۰ و ۱۱ «قانون بودجه ۱۴۰۴ کل کشور» به ترتیب به «مسکن و حمل و نقل» و «حوادث و بحران» پرداخته شده است. اما فراتر از این هدف‌گذاری‌ها، وضعیت خاص سیاسی و اقتصادی که در تحریم و بحران تورم نمود یافته، اکنون به روزمرگی انجامیده و مانع آبادانی کشور و در نتیجه پیشگیری از فجایعی چون زلزله خواهد بود.

آیا شهروندان برای احقاق حقوق خود و یا رساندن اعتراض‌شان به گوش مسئولان امر حتماً باید اقدام به خودسوزی کنند که صدایشان شنیده شود؟ چرا مسئولان به مشکل مصادره‌های «ستاد اجرای فرمان امام» که صدای اعتراض بسیاری از شهروندان کشور را درآورده است به طور اصولی ورود نمی‌کنند؟ چه راز و رمزی پشت این بی‌تفاوتی است؟

اگر گذرتان به خیابان انقلاب و راسته کتاب‌فروشان بیفتد، مشاهده می‌کنید که آثار پرخواننده‌ای نظیر کتاب «ملت عشق» به قلم الیف شافاک به شکل افست چاپ شده و به بهای نصف قیمت توسط دست‌فروشان عرضه می‌شود. حتی گاهی ترجمه‌های پرفروش با تغییرات اندکی در متن، به نام فرد دیگری منتشر می‌گردد. جالب اینکه چنین فروشندگانی در جلوی مجتمع عالی قضایی هم بساط می‌کنند! متأسفانه روش تعقیب مرتکبان نقض حق نشر به شکل سنتی انجام می‌گیرد.

دو روز است که متروی تهران، شریان حیاتی رفت‌وآمد میلیون‌ها شهروند، بیش از گذشته به سکته افتاده است. مردم تهران مجبور شدند حبس یک‌ساعته در مترو را تحمل کنند و در نهایت خودشان دست به کار شده و در را باز کردند و خود را نجات دادند. حوادث مترو بیشتر شده است.

یکی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی با آن به مخالفت برخاسته، و همکار او راندن موتورسیکلت توسط بانوان را بلااشکال می‌داند.

نقل قول مشهوری از جان رابرتس، قاضی برجسته و رئیس فعلی دیوان عالی ایالات متحده، بدین مضمون وجود دارد که می‌گوید ابتکار عمل در قانون‌گذاری لزوماً آسیب‌زا نبوده، و قوه مقننه می‌تواند پیرامون مسائل جدید و مبتلابه، به ایجاد قواعد حقوقی نو مبادرت ورزد.

هنوز چند روزی از سخنان هم‌دلانه رئیس قوه قضائیه برای ارائه پیشنهاد جهت اصلاح قانون مطبوعات نگذشته بود که از سوی شهرداری قفلی بر ساختمان انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران زده شد. این فضا نشان می‌دهد که روزنامه‌نگاران در چه برزخی به سر می‌برند.

مدت‌هاست که جامعه ایرانی هر چند وقت یک بار با شنیدن خبر مرگ خشونت‌بارِ یک زن تجربه‌ای از بهت و ناراحتی جمعی را از سر می‌گذراند. تغییر وضعیت کنونی، دشوار اما دست‌یافتنی است. اعاده دادرسی در پرونده شریفه محمدی اقدامی کوچک اما بسیار اثرگذار خواهد بود که در چارچوب آن پیام بازنگری در جایگاه حقوقی زنان به جامعه القاء خواهد شد.