در تاریخ ۲۸ فوریه، ایالات متحده آمریکا عملیات موسوم به «خشم حماسی» را در چارچوب کارزاری نظامی مشترک با اسرائیل علیه ایران آغاز کرد. این عملیات گسترده که با هدف درهم‌شکستن توان راهبردی جمهوری اسلامی ایران طراحی شده بود، به شهادت آیت‌الله علی خامنه‌ای، جمعی از فرماندهان و مسئولان ارشد سیاسی و نظامی کشور و واردآمدن خسارت به بخشی از سامانه‌های پدافندی، موشکی و دریایی و نیز زیرساخت‌های نظامی ایران انجامید.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، به پنتاگون دستور داد تا از مقیاس رزمایش‌های نظامی مشترک برنامه‌ریزی‌شده با کره جنوبی بکاهد؛ او دلیل این تصمیم راعدم همکاری کره جنوبی در تلاش‌ها برای خلع سلاح هسته‌ای ایران و همچنین روابط خوب خود با کیم جونگ‌اون، رهبر کره شمالی، عنوان کرد.

برای پاسخ به این پرسش که چرا پیمان های دفاعی در خاورمیانه با چنین نرخ بالایی از شکست مواجه شده اند، باید به تحلیلی عمیق و ساختاری از ویژگی های منحصربه فرد این منطقه پرداخت که در این گزارش به تفصیل آن را تحلیل می کنیم.

در بحبوحه اوج‌گیری تنش‌ها با ایران، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، از برنامه‌های خود برای اعلام تنگه هرمز به عنوان «قلمرو» کشورش خبر داد.

مذاکرات ایران و آمریکا در یک دهه گذشته یکی از پیچیده‌ترین نمونه‌های چانه‌زنی تحت فشار در روابط بین‌الملل معاصر بوده است. خواسته‌های ایران از تثبیت حق غنی‌سازی در چارچوب برجام آغاز شد و در طول زمان تحت تأثیر تحریم‌های شدید، فشار اقتصادی و در نهایت درگیری نظامی، دست خوش بازآرایی گردید. پرسش اصلی آن است که چگونه ابزارهای قدرت آمریکا توانستند فضای تحقق مطالبات حداکثری ایران را متحول کنند و اولویت‌های مذاکراتی تهران را تحت تأثیر قرار دهند؟

در جهان امروز، نبرد قدرت فقط در میدان نظامی یا دیپلماتیک رخ نمی‌دهد. در لایه‌های پنهانِ پرداخت، داده، و تسویه نیز جریان دارد اما چگونه صرافی های ارز دیجیتال به کمک اقتصاد تحریم شده می آیند و امریکا چگونه و با چه ابزارهایی با آنها مقابله می کند؟

گزارش گاردین تأکید دارد که ایران عمداً در حال کش دادن مذاکرات است تا ترامپ را تا انتخابات میان‌دوره‌ای درگیر نگه دارد و ضربه سیاسی مشابه آنچه به جیمی کارتر در بحران گروگان‌گیری وارد شد، وارد کند. این محاسبه سیاست مداران ایرانی، مستقیماً بر محاسبات داخلی ترامپ تأثیر گذاشته است.

با توقف حملات متقابل ایران و آمریکا، امیدها به کاهش تنش افزایش یافته، اما تنگه هرمز همچنان به دلیل اختلاف دو طرف بر سر مدیریت تردد کشتی‌ها بسته مانده است. هم‌زمان، افزایش هزینه‌های اقتصادی جنگ، رشد قیمت نفت، فشارهای داخلی و بین‌المللی و گزارش‌هایی درباره کاهش ذخایر موشک‌های رهگیر آمریکا، زمینه را برای بازگشت به دیپلماسی فراهم کرده است.