پروفسور «پل پیلار» معتقد است امکان دارد رویارویی آمریکا با ونزوئلا به جنگ تمام‌عیار منجر شود، اما ترامپ نیز در نظر دارد که بیشتر آمریکایی‌ها در این زمان به دنبال جنگ خارجی جدید نیستند.

فرمان اجرایی ترامپ کمتر درباره شاخه‌های مشخص اخوان‌المسلمین است و بیشتر به این مربوط می‌شود که چگونه لابی‌گری خارجی و جنگ‌های فرهنگی سیاست آمریکا را شکل می‌دهند.

ترامپ که در کارزار انتخاباتی گفته بود «در یک روز» جنگ را تمام می‌کند یکشنبه در رسانه‌ی خود نوشت جنگ را «به ارث برده» و اوکراین «قدرنشناس» است و اروپا هنوز از روسیه نفت می‌خرد. او طبق معمول از پوتین انتقاد نکرد.

در پی دیدار غیرمنتظره ترامپ و زهران ممدانی، فضای جنبش ماگا دچار آشفتگی و شکاف عمیق شد. واکنش‌های متناقض از سکوت چهره‌های اصلی تا ارزیابی‌های خشم‌آلود ملی‌گرایان راست بر سردرگمی این جریان افزود. نیک فوئنتس این دیدار را نشانه ریاکاری رهبران راست خواند و آن را «تئاتر سیاسی» نامید. در مقابل، ممدانی و تیمش بر اشتراک نظر درباره بحران هزینه‌های زندگی تأکید کردند. استیو بنن نیز تلاش کرد صمیمیت ترامپ با ممدانی را «تله‌ای استراتژیک» معرفی کند.

ترامپ با جهانی بی‌ثبات‌تر روبه‌رو خواهد شد. برنامه‌هایش برای جنگ‌های اوکراین و خاورمیانه مبهم است و حمایت از دموکراسی‌ها را کاهش می‌دهد. نگرانی‌ها درباره تمایل او به گرینلند و احتمال تعامل با روسیه وجود دارد. سیاست خارجی ترامپ با هدف تقویت نفوذ داخلی و کاهش وابستگی به ناتو است، اما احتمال افزایش تنش‌ها در آسیا و خاورمیانه را در پی دارد.

سفر محرمانه و قریب‌الوقوع فرستاده ترامپ به عراق؛ موافقت دانمارک با افزایش حضور نظامی آمریکا در گرینلند و شروع دور سوم گفت‌و‌گو‌های ایران و تروئیکای اروپایی از مهم‌ترین خبر‌ها و رویداد‌های منطقه‌ای و بین المللی در ۲۴ ساعت گذشته بوده‌اند.

ترامپ در نخستین گام، تعرفه‌های جدیدی بر کالا‌های چینی اعمال خواهد کرد تا پکن را به پذیرش توافقی اقتصادی وادار کند. این تعرفه‌ها اگرچه به سطح ۶۰ درصدی که در کارزار انتخاباتی خود وعده داده بود نمی‌رسد، اما نرخ بالای آنها تا پایان سال ۲۰۲۵ می‌تواند بر تمامی واردات چینی به حدود ۲۵ درصد افزایش یابد.

مشابه نیکسون که به دلیل مواضع تندروانه‌اش علیه کمونیسم شناخته می‌شد، دونالد ترامپ نیز به مواضع سختگیرانه در برابر ایران شهرت داشت. او با خروج از توافق هسته‌ای موسوم به برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) و بازگرداندن تحریم‌های اقتصادی در چارچوب کارزار فشار حداکثری، مدعی بود که این اقدامات ایران را به پذیرش توافقی «بهتر» وادار خواهد کرد.