یک کارشناس مسائل بین الملل و استاد دانشگاه می‌گوید: «کشورهایی که از تحت تحریم باقی ماندن ایران نفع می برند، کشورهایی هستند که به صورتی تحت نفوذ آمریکا نیز قرار دارند. به عنوان مثال کشوری مانند ترکیه عضو ناتو است و مرزهای غربی ما با ترکیه عملا شامل مرز ناتو می‌شود. آذربایجان نیز تحت سیطره یهودیان و آمریکایی ها است، عراق نیز زیر فشار آمریکاست. در کشورهای حوزه خلیج فارس نیز به همین صورت است.»

روزنامه کیهان باز هم به دفاع از چین و روسیه پرداخت و به منتقدان آنها حمله کرد.

تحلیلگر مسائل بین‌الملل اظهار داشت: این پیام در واقع هم پاسخی دیپلماتیک به پیام نتانیاهو است، هم اقدامی برای ترمیم روابط راهبردی ایران و روسیه و همچنین نشانه‌ای از جدیت تهران در تثبیت موقعیت خود به عنوان یکی از بازیگران فعال در دکترین امنیتی جدید منطقه.

طی چند روز گذشته نیز با فرارسیدن ١٨اکتبر و غروب رسمی برجام، بر حجم حملات و انتقادات خود افزوده‌اند؛ به‌خصوص بعد از اظهارات عجیب وزیر امورخارجه روسیه و پاسخ ظریف به انتقادات این مقام روسی. در اینجا مروری گذرا بر محورهای این انتقادات و خلاف‌گویی‌ها و رفتار پارادوکسیکال این جریان در موضوع مکانیسم ماشه و انتقادات از ظریف و برجام خواهیم داشت.

شرایط تازه، اقدامات و تمهیدات جدید را می‌طلبد و دیگر سیر در مسیر ابهام استراتژیک و صرف هزینه‌های بسیار و عدم انتفاع لازم، در توان و ظرفیت کنونی ما آن‌هم در مواجهه با دشمن غدار نیست.

این روزها شاهد دو صدای متناقض در خصوص پرونده هسته‌ای و مکانیسم ماشه هستیم. دولت و وزارت خارجه بر دیپلماسی برای حل بحران تأکید دارند؛

عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس با بیان اینکه با فعال شدن مکانیسم ماشه، برجام به فرجام خود رسید، گفت: برجام دیگر قراردادی بدون انتفاع است و غرب نشان داد که هدفش صلح از مسیر دیپلماسی نیست، بلکه به‌دنبال تسلیم ایران است.

«مکانیسم ماشه» فعال شد! بار دیگر این ادبیات به صدر اخبار و تحلیل‌های سیاسی و اقتصادی بازگشته است. بسیاری از رسانه‌ها، چه داخلی و چه خارجی، در تلاش‌اند تا با برجسته‌سازی این عبارت حقوقی، نوعی فضای تهدید و اضطراب در جامعه ایران ایجاد کنند.