اینکه ایشان رئیس‌جمهور باشد و بنشیند تا «لایحه صیانت ۲» را جلویش بگذارند و امضا کند و وقتی افکار عمومی فشار بیاورد، ایشان پس بگیرد یا فنر اقتصاد و گرانی و تورم در برود و ایشان تازه بعد از ۱۰ ماه رئیس بانک مرکزی را عوض کند، اول از همه به خود ایشان بازمی‌گردد.

دولت اگر واقعاً به دنبال اصلاح است، باید بودجه را بر اساس مولد بودن دستگاه‌ها انجام دهد، نه بر اساس ارتباطات پشت‌صحنه، فشارهای سیاسی یا ملاحظات غیرشفاف. بودجه، سند توسعه است، نه دفتر حسابداری بده‌بستان‌های قدرت. تا زمانی که این نگاه اصلاح نشود، پرسش «پول از کجا بیاوریم» همچنان بی‌پاسخ خواهد ماند و هزینه آن، هر روز بیشتر بر دوش مردم است.

دولت مسعود پزشکیان در حالی با انباشت هم‌زمان بحران‌های سیاسی، اقتصادی و دیپلماتیک روبه‌روست که از نگاه ناظران، بیش از اقتدار و ابتکار، تصویری منفعل از خود نشان داده و حتی حامیان اصلاح‌طلبش را به صف منتقدان کشانده است. تداوم این وضعیت، به‌ویژه در سیاست خارجی، اقتصاد و مدیریت رسانه‌ای، می‌تواند به فرسایش پایگاه مردمی منجر شود.

اولتیماتوم قالیباف و تحرکات رقیب دیگر باید بر او ثابت کرده باشد که خوش‌بینی زیاده از حد، چارۀ کار نیست و اگر خود را بعد از ۱۶ سال نمایندگی تبریز در مجل شورای اسلامی نماینده اکثریت ایرانیان (۸۰ درصد مخالف رادیکال‌ها) در حاکمیت یا رئیس دولت ملی می‌بیند همین صدا را در تالارهای قدرت بازتاب دهد.

هادی خانیکی گفت: نگاه غالب در این مسئله فیلترینگ، تهدید است. تا شما بگویید در کشورهایی که جهش داشته اند از اینترنت استفاده کرده اند و وارد گفتگوها و مشارکت‌های بیشتر و استفاده بیشتر از سهم جهانی شده اند، دیدگاهی هم در مقابلش می‌گوید که در مقابل سوریه آن را آزاد گذاشتند و آزادی نسبی بود و سقوط کردند.

خبرسازترین اظهارنظر مسعود پزشکیان وقتی ابراز شد که از معضل بزرگی به‌نام فیلترینگ سخن گفت و از دستوری خبر داد که به وزارت ارتباطات داده است برای سیاه‌کردن سیمکارت‌های سفیدی که درز خبر دسترسی عده‌ای بدان‌ها، مایه بحث‌وجدل‌هایی فراوان در هفته‌های گذشته شده بود و بسیاری آن را مصداق رانت و تبعیض دانستند.

حدوداً از دو هفته قبل فشارهای رسانه‌ای و سیاسی برای اجرای قانون عفاف و حجاب بر دولت بیشتر شده و احتمالاً این موضوع به عنوان مطالبه دانشجویی نیز مطرح شود. در طرح تمام این مسائل، احتمالاً پزشکیان کنایه‌هایی به خصوص از سوی دانشجویان منتقد خود بشنود. هرچند با توجه به وضعیت کشور و شرایط بی‌تصمیمی، بعید نیست این کنایه‌ها از سوی حامیان فعلی و قطع‌امیدکرده از پزشکیان هم نسبت به او ابراز شود.

ناصر ایمانی گفت: وقتی می‌بینیم در جناح موسوم به اصولگرا برخی افراد مواضعی خلاف سیاست‌های کلی رهبری می‌گیرند، دیگر اصولگرایان باید موضع بگیرند و سکوت نکنند. ایضاً در جناح اصلاح‌طلب، اگر برخی مواضع تندی می‌گیرند، سران و چهره‌های شناخته‌شده اصلاح‌طلب نباید سکوت کنند و باید اعلام کنند که این مواضع مورد قبولشان نیست.